امروز را چکونه گذراندیم؟
امروز مدیر کل ارشاد اینجا با خبرنگارا نشست داشت .ئاسه اینکه ببینن مشکل ماها چیه.قول یه وام 500 هزار تومنی و دادن.نمیدونم آیا با یه وام با یه سفر مشهد با یه دوره کلاس آموزشی و با اضافه کردن اعلام وصول نشریات چیزی حل میشه؟
فکر نمیکنم چون مشکل ما اینه که کسی ما رو حساب نمیکنه. کسی قبول نداره که ماییم که داریم کارا رو راه میندازیم.نه مدیر مسئول نه سردبیر.آره میشه از خبرگزاریا خبرارو گرفت.اما همه میدونن ارزش یه خبر تولیدی خیلی خیلی بیشتر از یه خبر اینترنتیه.همه میدونن اگه خبرنگار نباشه که دنبال خبر نباشه........
تو اون خبرگزاریا هم بالأخره خبرنگار لازمه.بابا به خدا ما هم آدمیم.مگه چی میخوایم؟
امنیت شغلی،که افغانیایی که تو ایران کار میکنن هم دارن.
درآمد ثابت،اونم نه زیاد حتی اگه طبق قانون کار هم باشه نه فقط تابع یه قانونی باشه
بیمه ،نه اینکه خودمون هزینه بدیم.بابا اونم راضی هستیم فط وقت نامه دادن الکی بهونه نیارن یا هر 6ماه یه بار نندازن بیرون خبرنگارشونو.
اینا انگار توقعات زیادیه چون هنوز بعد اینهمه سال حتی یکیشم حل نشده. البته هستن نشریاتی که خوب با بجه هاشون تا میکنن.اما من ندیدم.همه دارن مینالن.کسی نیست بگه راضیم.
من یکی که دیگه داره بهم خیلی فشار میاد. دارم می برم.احساس میکنم دیگه به جایی رسیدم که نزدیکه جا بزنم.
نمیتونم تحمل کنم که هر کی سیاسی کاره بیاد سر کار یه نشریه بزنه و بعد تتتتتتتتررررررر بزنه به هیکل هرچی خبرنگاره. نه اینکه همه خبرنگارا درست باشن،نه اما خوب دیگه اینم یه جور دنیاس دیگه.
یه کار دیگه هم کردم.
مدیر خبرگزاریو در حد جنون عصبانی کردم.مثل یه احمق کارمو درست انجام ندادم.تازه انتظار داشتم ازم تعریفم بکنه.![]()